Cahit GÜNAY

Her şair, kelimeleriyle bir vatan kurar.
Murat Erturan’ın şiirlerinde bu vatan, yalnızca toprakla sınırlı değildir; Türklüğün kadim ülküsüyle, Turan’ın engin ufuklarıyla ve adaletin sarsılmaz terazisiyle inşa edilir. O, kelimelerle sınır çizerken bir hukukçunun ölçülülüğünü, bir bilgenin vicdanını ve bir ülkücünün yüreğini aynı anda taşır.

Onun dizelerinde, “her Türk bir bayraktır” diyerek yükselen ses, yalnızca millî bir çağrı değil; aynı zamanda insana, hakka ve hukuka dair derin bir vicdandır. Çünkü Erturan, şiirlerinde yalnızca milletinin tarihsel yürüyüşünü anlatmaz; aynı zamanda adaletin gölgesinde büyüyen bir bilinci de seslendirir. Hukukçu kimliği, kelimelerine tartı, adaletine ise derinlik katar.

Her dizesinde hissedilen bu adaletli bakış, onun hayata karşı duruşunun da bir yansımasıdır. “Adalet terazisi şaşarsa, milletin ufku kararır” der gibi yazar; kalemiyle yalnızca bir şair değil, aynı zamanda bir hak arayıcıdır. İşte bu yüzden, onun şiirlerinde Turan ülküsüyle adalet duygusu el ele yürür: biri milletin geleceğini, diğeri insanın onurunu taşır.

Murat Erturan’ın şiirleri, hem ideallerin hem de hakikatin şiirleridir. Bir yanıyla Bozkurt’un özgürlüğü, bir yanıyla terazinin hakkı vardır dizelerinde. O, yalnızca “Türklük için” yazmaz; aynı zamanda “insanlık için” adaletin de sesi olur.

Elinizdeki bu kitap, bir hukukçunun vicdanını, bir Turancı’nın ülküsünü ve bir şairin kalbini aynı anda barındırıyor. Bu yüzden Murat Erturan’ın şiirleri okunurken yalnızca bir şairin değil; aynı zamanda adaletli bir dava adamının ve gönlü Turan ufuklarına kanatlanan bir idealistin sesi duyulacaktır.